Opowiadanie z Harrym cz.8 "Wynoś się..."

Gorączkowo myślałam gdzie mogli go porwać, nie zabiją go od razu, wiem, że najpierw go po torturują. Drżącymi rękoma wyciągnęłam telefon z kieszeni, napisałam SMS do Toma " Porwali go, wiesz gdzie są? ", długo nie czekałam na odpowiedź " Co?!!!! Nie wiem gdzie są, ale trzeba go znaleźć, biorę ekipę!!!! ". Usiadłam na chwilę na fotelu, spojrzałam na Paula, jego twarz wyglądała jakby ktoś zabił mu jego własne dziecko.
- Liam, stary nie płacz uratujemy go, to pewnie jakieś fanki go porwały- powiedział Niall
Spojrzałam na twarz chłopaka był załamany, wiedział, że go zabiją, ale ta świadomość zabijała też go, chłopcy byli jak bracia.
- Wiem gdzie są - poderwałam się z krzesła- Paul zostań z chłopakami.
- Nie, (t.i) nie dasz rady oni są za silni, jadę z tobą- też wstał.
- Nie możesz, chłopców też mogą porwać, tu nie chodzi o mnie tylko o Harrego i o was zrozum.
- O co tu do cholery chodzi? - krzyczał Zayn.
- Nie mamy czasu, oni go zabiją- szepnęłam.
Wybiegłam z budynku i szybko wsiadłam do taksówki.
- Może pan jechać szybciej!!! - krzyknęłam.
Wysiadłam z samochodu, zostawiając 5 dolarów i biegłam ile sił w nogach. Dobiegłam do starych murów, gdzie schowałam się słysząc nadjeżdżający samochód.
- Gdzie chłopak? - zapytał ostry męski głos.
- Siedzi przywiązany do krzesła na placu- odpowiedział drugi.
- No to teraz się zabawimy- powiedział poprzedni.
Szybko wystukałam w klawiaturze telefonu, numer Toma i wysłałam wiadomość gdzie jestem.
Aaaaa - usłyszałam krzyk Harrego.
Szybko wyciągnęłam pistolet z torebki i rzuciłam ją gdzieś w krzaki. Wybiegłam za muru i stanęłam przed facetem, który kopał Harrego leżącego na ziemi i zwijającego się z bólu.
- Zostaw go słyszysz - powiedziałam spokojnie trzymając pistolet w ręku.
- Proszę, proszę kogo my tu mamy- facet, przybliżył się do mnie, ale ja zrobiłam krok w tył- szkoda twojego życia wiesz, umrzesz poświęcając się dla bez wartościowego chłopaka.
- Zamknij się!!!! Nic o nim nie wiesz!!!! - wybuchłam.
- Hamuj słowa dziwko, jesteś jak swoja matka....- moja złość, narastała we mnie, to on, on zabił moich rodziców, a każde jego słowo przywoływało wszystkie wspomnienia, które powiększały wściekłość- myślisz, że się ciebie boję...hahaha co ty mi niby zrobisz?
- To samo co ty moim rodzicą, widziałam jak ich zabijałeś, odebrałeś mi wszystko co miałam, teraz ja odbiorę tobie...ale twoje życie!
- Hahaha, zbierz ją- powiedział.
Poczułam czyjś silny uścisk i szarpnięcie, wyrwał mi broń. Mocno kopnęłam go w nogę i wykręciłam rękę, przewracając go na ziemię. Podbiegłam do faceta, który cały czas próbował zabić Harrego, rzuciłam się na niego i wyrywałam mu broń, padło kilka ślepych strzałów. W tym czasie zdążył przyjechać Tom z ekipą, zaczęli łapać pozostałych, Paul też przyjechał uwolnił i odciągnął na bok Harrego.
-I co teraz zrobisz? - zapytał facet trzymając nóż w moim kierunku
Z całej siły znienacka złapałam jego rękę odwracając nóż w jego stronę, poczuła mocne draśnięcie na biodrze i coś ciepłego, spojrzałam w dół i zobaczyłam krew. Mocne uderzenie w brzuch sprawiło, że upadłam. Mocne kopnięcia zadawane mojemu ciału, sprawiały ogromny ból. Plama krwi która tworzyła się obok mnie była coraz większa. Mój wzrok napotkał Harrego, patrzył na mnie. Wstałam z ziemi i w nagłym przypływie energii, zaczęłam okładać pięściami przeciwnika, ciosy stawały się coraz bardziej bolesne i silniejsze. Facet mocno podniósł mnie do góry i rzucił o ziemię, upadłam uderzając w betonową ziemie. Podniósł mnie za włosy i złapał za szyję. Zaczęłam się dusić, resztkami sił sięgnęłam do buta i wyciągnęłam nóż, wbiłam mu go w Serce. Sama upadając na ziemię i próbując oddychać.
- Mała wstawaj, nic ci nie jest? - z ziemi podnosił mnie Tom.
- Boli, gdzie Harry muszę z nim pogadać?
- W samochodzie z Paulem. Ale ty teraz jedziesz do szpitala- wziął mnie na ręce, wsadził do samochodu i zawiózł.
W szpitalu przyjęli mnie od razu, na szczęście rana nie była poważna, założyli kilka szwów i bandaż, oprócz tego od kazili i nakleili mi plaster na łuk brwiowy, gdyż miałam rozcięty. Koło 17:00 wyszłam ze szpitala, na własne rządanie i pojechałam taksówką pod dom chłopaków. Otworzyłam drzwi, weszłam do środka i stanęłam w drzwiach salonu. Kiedy Harry mnie zobaczył, zaczął krzyczeć.
- Wynoś się, nienawidzę cię rozumiesz, ja cię kochałem, a ty?
- Harry daj mi wyjaśnić....- z moich oczu leciały łzy.
- Nie, wynoś się, nie chcę cię znać, jak mogłaś mnie okłamywać, okłamywałaś nas wszystkich, odejdź!!!!
- Har...
- Powiedziałem odejdź!!! - wydarł się.

 

Opowiadanie z Harrym cz.7 "Pomocy !!!"

Po niedługiej chwili otworzyłam oczy, obraz był jakiś zamazany, lekko się przestraszyłam. Odzyskując siłę i czucie w nogach podniosłam się z maty. Chwilę dochodziłam do siebie.
- Dobra koniec na dziś- głos trenera wybudził mnie z tego dziwnego transu- Możesz iść.
Zeszłam z ringu i udałam się do szatni, ubrałam poprzednie ciuchy i wyszłam z pomieszczenia. Szłam do domu, popijając cały czas wodę, mój organizmy odwodnił się podczas zbyt dużego wysiłku. Otworzyłam drzwi i weszłam do domu. Udałam się do salonu słysząc odgłosy chłopaków. Wszyscy siedzieli na kanapie łącznie z Paulem.
-Już jestem, ale pójdę się położyć, źle się czuję
Powiedziałam i nawet nie czekając na odpowiedź poszłam do swojego pokoju. Położyłam się na łóżku i zmrużyłam oczy.
- Wszystko ok? Marnie wyglądasz? - do pokoju wszedł Paul.
- Tak, po prostu się odwodniłam.
- Ok masz tu swoją bluzę, ja będę się zbierał.
- Dziękuję.
Menadżer wyszedł, a ja zasnęłam. Poczułam delikatny dotyk na moich włosach. Otworzyłam oczy i ujrzałam Harrego.
-Co ty tu robisz?
- Martwię się o ciebie? - odpowiedział.
- Nie musisz, wszystko jest ok, potrzebuję tylko snu.
- Muszę, jesteś moim skarbem- chłopak pocałował mnie.
- Harry? Kochasz mnie?
- Tak bardzo mocno.
- Obiecasz mi coś?
- Wszystko.
- Nawet jeżeli mnie kiedyś znienawidzisz, obiecaj, że o mnie nie zapomnisz.
- Obiecuję, ale to nigdy nie nastąpi, a teraz śpij...
Loczek wyszedł z pokoju, a ja odwróciłam się na drugi bok i patrząc przez okno na gwiazdy, ponownie zasnęłam. Mocne szturchnięcia wybudził mnie ze snu, nade mną stali chłopcy.
- Co się stało?
- Wstawaj śpiochu, jedziemy do studia, chcesz jechać z nami? - zapytał uśmiechnięty Louis
- Jasne, zostawicie mnie na chwilę samą ubiorę się w coś czystego?
- Pewnie- chłopcy wyszli, byli wszyscy uśmiechnięci choć w oczach Liama wciąż kryło się przerażenie.
Ubrałam jakieś jasne Jensy, lekko poszarpane i do tego białą koszulkę, z lekkim dekoltem. Włosy rozpuściłam i wyprostowałam na szybko. Jak zwykle wzięłam swój sprzęt, tym razem nóż schowałam pod nogawką, miałam czarne conversy, więc nic nie było widać. Pistolet wsadziłam do torebki i wyszłam z pokoju. Zeszłam na dół i jedząc szybkie śniadanie wyszliśmy do samochodu. Jechaliśmy jakieś 20 min, każde z nas milczało co było trochę krępujacę. Wysiedliśmy i udaliśmy się do studia. Zajęłam miejsce koło Paul i uważnie przyglądałam się chłopcą. Widać, że kochają to co robią. Śpiewając uciekają od wszelkich kłopotów, zatracają się w muzyce. Nie słuchałam wcześniej ich piosenek, chociaż pewnie jakaś obiła się o moje uszy. Teraz słysząc każdą kolejną piosenkę, każdą kolejną nutę, każde kolejne słowo, moje ciało ogarnia coraz większy zachwyt, a uszy i serce chcą więcej.

I won't let these little things slip out of my mouth.
But if it's true. it's you.. it's you they add up to.
I'm in love with you.
And all your little things.

Ta piosenka, jej słowa najbardziej utkwiły mi w głowie. Chłopaki śpiewając ją nie ukrywali swoich emocji.
- Chwila przerwy- chłopcy wyszli z pomieszczenia i usiedli na kanapach niedaleko mnie.
- Idę do toalety zaraz wracam- rzekł Harry i wyszedł
Mijały minuty, a go nadal nie było, nie wracał, zaczęłam się denerwować.
- Chłopaki idźcie sprawdzić co on robi, minęło już 25 min- poprosiłam
- Spokojnie to Hazza nic mu nie będzie- odpowiedział roześmiany Lou
- Ja pójdę sprawdzić- dodał Liam i wyszedł
Po 10 minutach wrócił przerażony.
- Nie ma go nigdzie, na ziemi leżały jego dokumenty- mówił szybko
- Spokojnie może gdzieś wyszedł, na chwilę, a one mu wypadły- tłumaczył Zayn
Postanowiliśmy poczekać jeszcze 10 min.
- Dostałem sms od Harrego- krzyknął Liam- napisał " Pomocy "

 

 

Jak widzicie nie co zmieniłam wygląd bloga...

Podoba wam się czy wolicie poprzedni ?

Opowiadanie z Harrym cz.6 "Ma podsłuch"

Otworzyłam zmęczone oczy, Harrego nie było w łóżku. Wszędzie porozrzucane nasz ciuchy. Z dołu dochodziły krzyki zespołu, szybko wstałam i pozbierałam swoje ciuchy. Założyłam bieliznę, spodnie i bluzkę. Wróciłam do swojego pokoju, gdzie w szafce wyszukałam czyste ciuchy. Ubrałam jensy i białą, luźną koszulkę z nadrukiem dwóch całujących się małpek. Włosy związałam w niedbałego koka. Poszłam do łazienki, umyłam zęby i buzię, pomalowałam tuszem rzęsy i zeszłam na dół. W salonie zastałam Harrego leżącego na ziemi i Nialla siedzącego na nim, próbującego wyrwać mu kanapkę oraz Louisa śmiejącego się z nich. Uśmiechnęłam się i przeszłam do kuchni. Zastałam tam Liama i Zayna coś dyskutowali.
- Hej, nie przeszkadzajcie sobie, ja tylko wezmę coś do jedzenia.
- Hej, nie przeszkadzasz- odpowiedział Liam, a Zayn promiennie się uśmiechał.
Podeszłam do lodówki i wyjęłam jogurt, sięgnęłam po łyżeczkę i szłam w kierunku wyjścia.
- Pomożesz nam? - zapytał Zayn
- W czym?
- Chcę kupić mojej dziewczynie sukienkę, tylko nie możemy się zdecydować jaką, a ty jesteś dziewczyną więc może nam pomożesz? - tłumaczył Zayn
- Oczywiście, pokażcie...
Chłopaki podali mi katalog i pokazali kilka sukienek. Przyglądałam się każdej uważnie, były naprawdę ładne, dziewczyna ma szczęście.
- Ta jest piękna- wskazałam
- Myślisz, że się jej spodoba? - zapytał Malut
- Na pewno jest prześliczna
- No to masz problem z głowy, a właściwie mamy- zaśmiał się Liam - Dziękujemy
- Nie ma za co
Wyszłam z kuchni i odebrałam dzwoniący telefon.
- Halo?
- Hej, odejdź gdzieś na bok- powiedział Tom
Jak powiedział tak zrobiłam, żeby mieć pewność, że nie usłyszą wyszłam na dwór.
- Już, o co chodzi?
- Złapaliśmy 5 członków gangu, zmienili kryjówkę, nie wiemy gdzie teraz są, jeżeli dobrze wiemy zostało jeszcze 8, tych najgroźniejszych, musisz uważać.
- Uważam
- Gdzie teraz jesteś? - zapytał
- Stoję na dworze, przed drzwiami, tylko to chciałeś mi powiedzieć?
- Nie tylko, u Harrego na telefonie umieszczony jest podsłuch, musisz go zniszczyć.
- Ale jak mam to zrobić? Przecież nie mogę zabrać mu tak po prostu telefonu, on się z nim nie rozstaje.
- Wymyśl coś, do zobaczenia- rozłączył się.
Weszłam spowrotem do domu i poszłam do łazienki, stałam przed lustrem przyglądając się swemu odbiciu. Tak bardzo pokomplikowałam sobie życie. Uderzyłam z całej siły ręką w umywalkę, ból przeszył cały nadgarstek, uderzenie było zbyt mocne, ale w pewnym stopniu pozwoliło rozładować te wszystkie emocje, które w sobie tłumię. Kiedy zdołałam opanować drżące dłonie i roztrzęsione ciało, wyszłam z łazienki. Starałam się unikać Harrego więc skierowałam się do swojego pokoju. Otworzyłam drzwi i zamarłam, przerażony Liam stał na środku pokoju, a przednim leżała moja broń.
- Co ty robisz? - byłam przerażona tak samo jak on
- Nie zbliżaj się do mnie!!!! - krzyczał bardzo głośno
Szybko weszłam do środka i zamknęłam drzwi na klucz. Podeszłam bliżej chłopaka i chciałam go dotknąć.
- Zostaw mnie słyszysz, dzwonie po policję!!!! Jesteś zabójcą - krzyczał z przerażeniem.
- Uspokój się
- Co ty chcesz nam zrobić!!! - nie przestawał
- Liam uspokój się do cholery bo będę musiała cię zabić!!! Co tu robisz i czego szukałeś w szafce?!!!!
Krzyknęłam, a chłopak momentalnie zamilkł. Jego oczy zaszły łzami.
- Chciałem wsadzić ci bluzkę i wtedy to wypadło- trząsł się
- Czego chcesz, chcesz nas zabić? Czemu co my ci zrobiliśmy? - starał się być spokojny
- Nie chcę nikogo zabijać, a na pewno nie was
- Więc czego od nas chcesz, pieniędzy? - był coraz bardziej przerażony
- Nie, jestem tu żeby was chronić, a raczej Harrego
- Co? On nie potrzebuje ochrony..
- Mylisz się, Paul mnie wynajął.... Liam jesteś najrozsądniejszy z całej piątki, powiem ci o co chodzi, ale nikt nie może się o tym dowiedzieć jasne? - chłopak pokiwał głową- Harry wdał się w nieprzyjemne towarzystwo, oni teraz próbują go zabić. Wtedy nad jeziorem byliśmy obserwowani i stali u was pod domem, pamiętasz jak powiedziałam, że idę na spotkanie z przyjaciółką?
- Tak
- To nieprawda, szłam wtedy za Harrym, śledziłam go, szykowali na niego zamach..., zależy ci na przyjacielu?
- Bardzo
- To nikt nie może się dowiedzieć, nikt, a zwłaszcza Harry. Inaczej to wszystko źle się skończy... To jak?
- Nikt się nie dowie, ale spróbuj tylko go skrzywdzić...
- Nie skrzywdzę go, a teraz musisz mi pomóc, przynieś mi telefon Harrego, jak najszybciej
- Co po co? Nie mogę
- Liam nie wiem jak to zrobisz, ale masz mi go przynieść, ma podsłuch na telefonie, oni wszystko słyszą, każdą waszą rozmowę...
- Spróbuję, mogę wyjść?
- Tak idź, nie musisz się mnie bać? I pamiętaj od tego zależy też twoje życie.
Chłopak wyszedł, był najwidoczniej przerażony, ja też byłam, bałam się, że ktoś więcej się o tym dowie. Szybko zebrałam broń i schowałam ją do szafki. Usiadłam na łóżku i patrzyłam tępo w okno, kiedy do pokoju wszedł Liam.
- Mamy mało czasu, szybko- szepnął
Podał mi telefon, a ja szybko otworzyłam tylną klapkę. Wyciągnęłam podsłuch i rozdeptałam na małe kawałeczki.
- Już- oddałam Liamowi telefon, a on wyszedł.
Jeden problem z głowy. Przez okno zobaczył, że Paul przyjechał. Zeszłam na dół i akurat na niego trafiłam.
- Muszę wyjść na trening, popilnujesz Harrego? - zapytałam
- Tak pewnie
- Aha, Liam wie o wszystkim, znalazł broń, jest przerażony...
- Spokojnie, zajmę się tym.
Wyszłam z domu i udałam się do opuszczonej kamienicy, otworzyłam duże skrzypiące drzwi i weszłam do środka. Przebrałam się w dresy i weszłam na ring, mój trener był bardzo ostry, ale uczył najlepiej. Zaczęłam zadawać pierwsze ciosy, pot sam ciekł z czoła.
- Nie tak Kur*a, skup się do choler!!!!!! - wydarł się oschle.
Zaczęłam mocniej uderzać, czułam jak robi mi się słabo. Nie poddawałam się, waliłam ile sił, aż w końcu osunęłam się i upadłam na matę. Świat wirował dookoła, było mi cholernie niedobrze. Nogi zdrętwiały, a ja nie mogłam nimi ruszyć. Zamknęłam oczy i przeniosłam się na chwilę do krainy ukojenia....

 

Opowiadanie z Harrym cz.5 "Słodkiego Misia" +18

Harry zamknął drzwi i podszedł do mnie.
- O co chodzi coś się stało? - zapytałam
- Nie, to znaczy tak
W jego oczach krył się strach, smutek, radość, ból.
- Chciałem cię przeprosić za wczoraj, nie powinienem...
- Nic się nie stało, zapomnij o...
- Ale ja nie chcę zapomnieć, chcę to pamiętać, to było coś wspaniałego... mam coś dla ciebie...
Harry wyjął z szafki dużego słodkiego misia z serduszkiem i wręczył mi go.
- Kupiłem go dzisiaj dla ciebie - jak ja go mogłam nie zauważyć- chcę całować twoje usta każdego dnia, chcę mówić ci jaka jesteś dla mnie ważna. Kocham cię...
Harry wpił się w moje usta, z początku całował delikatnie, lecz z każdą chwilą pogłębiał pocałunek. Odwzajemniałam go, nie będę ukrywała, też jestem człowiekiem i też mam uczucia, zakochałam się w nim. Jego duże dłonie powędrowały na moje biodra i plecy, a ja oplotłam ręce wokół jego szyi. Powoli zaczął zdejmować moją koszulkę, nie protestowałam. Delikatnie ułożył nas na łóżku, nie przestając całować.
- Poczekaj sekundę...- powiedział
Chłopak wstał i przekręcił klucz w drzwiach. Zapalił kilka świeczek na szafce i zgasił światło, pozostawiając zapaloną tylko małą lampkę nocną i świeczki.
- Chcę żeby było idealnie- szepnął mi do ucha.
Ponownie zaczął całować moje usta, ściągnęłam jego koszulkę i rzuciłam gdzieś w kąt. Schodził z pocałunkami coraz niżej. Całował mój brzuch, co sprawiało lekkie łaskotanie. Przez cięki materiał stanika całował i pieścił swym dotykiem moje piersi. Ciało wygięło się w delikatny łuk co chłopak wykorzystał i rozpiął zapięcie stanika. Oddawałam się rozkoszy jaką mi dostarczał swoją czułością i delikatnością. Pozbyliśmy się swoich spodni, pozostając tylko w majtkach. Każdy ruch wykonywał powoli i z dokładną precyzją. Obchodził się ze mną jak z najdroższym klejnotem. Nie chciał mnie skrzywdzić. Ostrożnie we mnie wchodził, każdy ruch wykonywał stopniowo. Bałam się trochę był to mój pierwszy raz. Zaczął się we mnie poruszać, z początku wolno, później coraz szybciej. Rozkosz jaką mi dostarczał była ogromna, dał mi zasmakować kawałka nieba. Ciepła ciecz wypłynęła, wypełniając mnie od środka. Harry wyszedł ze mnie i ułożył obok mnie nakrywając kołdrą. Otulił swoimi ramionami i złożył pocałunek na moim czole. Leżałam wtulona w niego bardzo długo, zegarek pokazywał 2:00, a Harry już spał. Czułam się bezpiecznie, jego miłość zapewniała mi to bezpieczeństwo, bezpieczeństwo, którego nie mogłam zaznać nigdy wcześniej. Nawet przy rodzicach tak się nie czułam. Z oczu popłynęło kilka łez, wróciłam na ziemię. Co teraz będzie? Kocham Harrego, ale nie mogę powiedzieć mu kim jestem. Znienawidziłby mnie za to, zresztą kto by był wstanie pokochać takiego człowieka jak ja. Żałowałam tego, żałowałam, że dałam Harremu nadzieję. Zamknęłam oczy i starając się nie myśleć zasnęłam.

 

Przepraszam was bardzo, że tak długo nie dodawałam, obiecuję się poprawić :D

Opowiadanie z Harrym cz.4 "Spotkanie z przyjaciółką"

*Następnego Dnia*

Wstałam dość wcześnie w domu panowała kompletna cisza, wszyscy jeszcze spali. Ubrana już w ciuchy zeszłam na dół, zrobiłam dla nas wszystkich śniadanie i czekałam, aż wstaną. Po zjedzonym posiłku zaczęliśmy rozmawiać.
- Wiecie będę się już zbierać? - oznajmił Harry
- A gdzie idziesz? - zapytał Zayn
- Yyy muszę załatwić kilka spraw, wrócę za 4 do 5 godzin.
- Mogę iść z tobą- zapytał blondyn
- Nie chcę iść sam- odpowiedział i poszedł do łazienki
Musiałam coś wymyślić, nie mógł iść sam, miałam go chronić, a jednocześnie nie mogło wyjść na jaw kim jestem.
- Ja też wychodzę, idę na spotkanie z moją przyjaciółką, dawno się nie widziałyśmy. Pójd się przyszykuje...
Poszłam do swojego pokoju, zamknęłam drzwi na klucz i wyciągnęłam potrzebne rzeczy. Założyłam czarne rurki, czarne conversy i szarą bokserkę. Wsadziłam w spodnie nóż i przykryłam go bluzką. Chwyciłam jeszcze reklamówkę, do której schowałam czarną bluzę z kapturem. Chłopaki nie mogli widzieć jak wychodzę ubrana. Zauważyłam w oknie jak Harry wychodzi z domu, szybko zbiegłam na dół.
- Chłopaki wychodzę
- A po co ci reklamówka? - pytał Louis
- To dla moje przyjaciółki, pa

Wyszłam spokojnie z domu i odeszłam kawałek, schowałam się za żywopłotami. Założyłam bluzę, związałam włosy w kitkę i naciągnęłam kaptur. Reklamówkę schowałam do kieszeni i ruszyłam w kierunku w którym udał się chłopak, musiałam go śledzić to było jedyne wyjście. Już kawałek dalej jechał czarny samochód. Doszliśmy pod galerie Harry wszedł do środka, a za nim jeden z facetów, miał broń, widziałam ją. Szybko podeszłam do samochodu w którym siedziało dwóch facetów, wyciągnęłam nóż i powoli wbiłam go w tylną oponę. Ręce trzęsły mi się, a strach przejął ciało. Powtórzyłam to z drugą opną z tyłu i niezauważona odeszła. Wbiegłam do galerii i rozglądałam się za Harrym. Był w jakimś butiku, zauważyłam go przy kasie. Rozejrzałam się jeszcze raz dookoła i znalazłam bandytę, miał wycelowaną broń na Harrego czekał tylko aż wyjdzie. Był bardzo dobrze ukryty, gdyby nie to, że wiem gdzie chowają się, nigdy bym go nie znalazła. Szybko odbiegłam i zaszłam faceta od tyłu. Jednym ruchem wykręciłam mu kark, upadł
- Nie ruszaj się bo cię zbije...
Poczułam pistolet przyłożony do mojej skroni. W takich chwilach żałuję, że nie jestem cięższa i silniejsza. Powolnym ruchem sięgnęłam do spodni i delikatnie wyjęłam nóż. Podniosłam rękę delikatnie w górę i na odpowiedniej wysokości, zdecydowanym ruchem wbiłam nóż. Facet upuścił broń i upadł. jak się okazało wbiłam mu nóż w płuco, nie miał szans przeżyć. Wróciłam do Harrego i dalej za nim chodziłam. Po 2 godzinach wrócił do domu. Ja odczekałam za zaroślami jeszcze 20 min. Zdjęła bluzę, a włosy rozpuściłam. Zobaczyłam jak z domu chłopaków wychodzi Paul, podeszłam do jego samochodu .
- Hej mógłbyś to zabrać?
- Co to jest? - zapytał
- Bluza, nie mogę z nią wrócić do domu, bo zaczną coś podejrzewać, odbiorę ją przy okazji.
Paul zabrał ją i odjechał, a ja weszłam do domu.
- Wróciłam- krzyknęłam głośno
- Chodź do kuchni, już podaję obiad- krzyczał Liam
Udałam się do pomieszczenia, Niall już zajadał się pysznościami, które ugotował Liam. Reszta czekała jeszcze.
- I jak było? - zapytał Louis
- Dobrze, wypiłyśmy kawę, pogadałyśmy, a wam jak minął dzień?
- Ja z Liamem ugotowałem obiad, Zayn z Niallem oglądali jakiś film, a Harry, ten to nie wiem co robił- odpowiedział Louis
- Byłem na zakupach- dodał Harry

Zjedliśmy obiad, ja pozmywałam naczynia i usiadłam na kanapie obok Zayn. Przyłączyłam się do oglądania, jakiegoś wywiadu. Później wieczorem zeszła reszta, no oprócz Harrego. Było już po 20:00, na dworze ciemno.
- (t.i) możemy porozmawiać? - zapytał Harry, który właśnie zszedł na dół
- Jasne
Podeszłam do niego, a on złapał mnie za rękę i zaprowadził do swojego pokoju. Był jakiś zdenerwowany.

 

Podoba się wam choć trochę ?

Opowiadanie z Harrym cz. 3 "Zabieje cię"

Cichy śpiew ptaków dotarł do moich uszu, na ustach pojawił się uśmiech, a ciało jeszcze chwilę relaksowało się ułożone na wygodnym łóżku. Nie otwierając nawet na chwilę oczu obróciłam się na bok i leżałam. Cichy śmiech dostał się do moich uszu, lekki powiew wiatru otarł się o moje odkryte ramiona. Przetarłam ręką oczy i powoli podnosiłam powieki, dając oczom  przyzwyczaić się do promieni słońca. Szybko zerwałam się przestraszona.
- Przepraszam ja nie chciałem cię wystraszyć, ja tylko przyszedłem cię obudzić na śniadanie, ale wyglądasz tak słodko, że żal mi było....- mówił przejęty Hazza
- Nic się nie stało, zaraz zejdę tylko się ubiorę.
Chłopak wyszedł uśmiechnięty z pokoju, a ja wyskoczyłam z łóżka i pognałam do łazienki się ubrać i ogarnąć. Założyłam strój kąpielowy, w końcu jedziemy nad jezioro, a nigdy nie wiadomo co im przyjdzie do głowy. Na to białą bokserkę i krótkie niebieskie spodenki, włosy związałam w luźnego warkocza, lekko wytuszowałam rzęsy wodoodpornym tuszem i zeszłam na dół. Chłopcy czekali na mnie ze śniadaniem.
- Pięknie wyglądasz- z ust Stylesa wydobył się miły komplement.
- Dziękuję
- Jaka ty jesteś chuda, jesz coś w ogóle, ja cię nakarmię zobaczysz, wciągu tygodnia przytyjesz 5 kg obiecuję ci to- mówił Horanek
- Jem bardzo dużo, nie martw się
Fakt byłam chuda, ale nie aż tak bardzo, nie miałam anoreksji czy coś, jadłam dużo, lecz ciągłe treningi szybko spalały to co jem. Przez co ważę 50 kg. Po zjedzonym posiłku udaliśmy się na zewnątrz gdzie czekały już przygotowane rowery.
- Chłopaki, a dlaczego jest ich tylko 5? Ja nie jadę?
- Jedziesz- powiedział Zayn
- Ze mną na rowerze- dodał Harry z cwanym uśmieszkiem.
- Ale jak, ja jestem ciężka, będzie ci ciężko- protestowałam
- Nie będzie wsiadaj bo sam cię wsadzę
Usiadłam posłusznie za chłopakiem na bagażniku, poprawiłam torbę, a bym wrazie czego miała wszystko pod ręką i ruszyliśmy. Harry szybko pędził, cały czas kurczowo trzymałam go w pasie. Jechaliśmy cały czas śmiejąc się, chłopaki wygłupiali się. Wszystko szło idealnie do czasu, za nami zauważyłam jadącego samochodem faceta, jednego z tych dwóch co stali wczoraj pod domem.
- Chłopaki znacie jakiś skrót?
- Jest jeden tutaj zaraz, a co? - zapytał Niall
- Jedźmy nim
- A czemu? - zapytał
- A tak po prostu
- ok
Skręciliśmy w lasek i jechaliśmy przez jakieś górki, na jakiś czas zgubiliśmy samochód. Do jechaliśmy na miejsce, przypominało ono małą plaże. Było kilka osób, też przyjechali rowerami, niedaleko stała mała budka z lodami i napojami, a kawałek dalej toalety. Rozłożyliśmy koc i chłopaki pobiegli od razu do wody. Ściągnęłam koszulkę, spodenki i usiadłam na kocu. Za chwilę przybiegł Louis, wziął na ręce i wrzucił do wody.
- Hhaahahaha mogłam sama wejść do wody
Zaczęliśmy się chlapać, pływać i wygłupiać. Później wyszłam i rozłożyłam się na kocu. Moje ciało ogrzewały promienie słońca kiedy poczułam jak coś mokrego się na mnie kładzie.
- Harry jesteś mokry i zimny zejdź ze mnie.
-Hhahahahaha, dziwne żebym był ciepły, ale ok.

Leżeliśmy tak kiedy rozglądając się, mój wzrok napotkał czarny samochód ten sam, rozglądałam się dalej i zauważyłam tego faceta, obserwował nas, a później wszedł do toalet.
- Chłopaki pójdę do toalety
Założyłam spodenki i baleriny, chwyciłam torebkę i weszłam do toalet. Wyciągnęłam nóż, założyłam rękawiczki i kiedy nikt nie widział weszłam do pomieszczenia dla mężczyzn zamykając drzwi. Stał przy umywalkach, zaczaiłam się i w odpowiednim momencie złapałam go od tyłu za ręce, wykręcając je i uniemożliwiając mu ruch. Przyłożyłam mu nóż do gardła i szepnęłam
- Czego chcesz od Harrego Stylesa?
- Nie twoja sprawa mała- odpowiedział ze śmiechem
- Właśnie, że moja. Mów bo cię zabije.
- Nie boje się ciebie skarbie
- A powinieneś.
Jednym pociągnięciem noża podcięłam mu gardło. Rzuciłam na ziemię faceta i nóż, rękawiczki wyrzuciłam do kosza i wyszłam spokojna z pomieszczenia. Udałam się do chłopaków.
- O dobrze, że jesteś wracamy bo Louis musi do Elenor hahaha- oznajmił Liam
- Jasne

Ubrałam koszulkę, zwinęłam rzeczy i ruszyliśmy w drogę powrotną. Dobrze się przy tym bawiąc. Kiedy dojechaliśmy do domu, Liam i Louis odrazu pojechali do swoich dziewczyn, a Niall i Zayn gdzieś wyszli. Nie bałam się o nich bo oni szukali tylko Harrego.
- To co robimy? - zapytał
- Nie wiem
- Może zrobimy ognisko sobie co ty na to? - zaproponował Harry
- ok
Przygotowałam Kiełbasę i talerzyki, a Harry rozpalił ognisko. Piekąc mięso ciągle się śmialiśmy i opowiadaliśmy sobie przygody z dzieciństwa.
- Ała
- Co się stało? - zapytałam
- Chyba mi coś wpadło do oka
- Nie trzyj, pokarz
Spojrzałam na jego oko i wyciągnęłam rzęsę.
- Już- powiedziałam
Chłopak złapał moje ręce i nachylił się nade mną. Połączył nasze usta w namiętnym pocałunku, po długim momencie oderwaliśmy się od siebie.
- Nie powinniśmy, zapomnijmy o tym- powiedziałam i przez resztę wieczoru, zachowywaliśmy się normalnie...

 

Następna pojawi się jutro xoxo

Opowiadanie z Harrym cz.2 "Spakowałam Broń''

Wyszłam z pomieszczenia i Paul pokazał mi mój nowy pokój. Szybko rozpakowałam swoje rzeczy, broń, noże i wszelkiego rodzaju środki obrony schowałam głęboko w szafce zawinięte w materiał pod ciuchami. Poprawiłam fryzurę i wróciłam do pomieszczenia, w którym znajdował się Paul. Wspólnie zeszliśmy na dół i mężczyzna przedstawił mnie chłopaką.
- Chłopcy, to jest (t.i). Pomieszka z nami przez jakiś czas- powiedział przyjaźnie Paul.
- Ooo piękna- odrazu podbiegł do mnie lokowaty i przytulił - Jestem Harry, a to jest Zayn, Niall, Liam i Louis- pokazał po kolei.
- Miło nam cię poznać- powiedział Blondynek i również przytulił.
- To co, może obejrzymy jakiś film? - zapytał Liam
- Jestem za
Rozsiedliśmy się na kanapie, usiadłam koło Harrego, blondyn przyniósł popcorn i chips, usiadł po drugiej stronie mnie i zaczęliśmy oglądać jakąś komedie. Była naprawdę śmieszna, Louis kilku krotnie zwijał się ze śmiechu. Podczas filmu poczułam jak Harry kilka razy dotykał mojej dłoni, przechodziła mnie wtedy fala ciepła, tak jak teraz. Film się skończył, a na zegarku widniała godzina 16:40.
- Co powiecie na to abyśmy jutro udali się na wycieczkę rowerową, pojedziemy na polane, tutaj niedaleko jest małe Jezioro- za proponował Zayn, który właśnie dostał oświecenia.
- Dobry pomysł- przytaknął zielonooki
- A ty (t.i)? Zgadzasz się?
- Pewnie, będzie fajnie, ale nie mam roweru
- Ale my mamy, to jutro o 11: 00 wyruszamy- Oznajmił uradowany Horan.
W tym momencie zauważyłam w oknie czarny samochód, jakiś dwóch facetów w ciemnych okularach przyglądało nam się.
- Yyy chłopaki, może zrobimy wspólnie jakąś kolacje co? - musiałam coś wymyślić, a kuchnia znajdowała się od strony ogrodu, gdzie nie mieli by widoku na chłopców.
- Jasne chodźmy
Chłopaki poszli, a ja dyskretnie wstałam i zasłoniłam żaluzje, tak aby tych dwóch mnie nie zauważyło. Udałam się do kuchni i wspólnie przy wygłupach, zrobiliśmy pizze. Byli naprawdę niezwykli, dopiero co ich poznałam, a już pokochałam, mogłabym zaryzykować dla nich życie. Zresztą już to robię. Po posprzątaniu i zjedzeniu przygotowanego posiłku rozeszliśmy się do swoich pokoi. Zamknęłam drzwi, chwyciłam małą torbę i otworzyłam szafkę. Pakowałam do niej najpotrzebniejszą broń kiedy ktoś zapukał do drzwi. Szybko rzuciłam torbę pod łóżko, zamknęłam szafkę i powiedziałam, że może wejść.
- Hej to ja przyniosłem ci ręcznik i jakbyś czegoś potrzebowała to wołaj, zresztą wiesz już chyba gdzie co jest- powiedział Harry uśmiechając się.
- Jasne dziękuję-chłopak wyszedł, a ja z ulgą usiadłam na łóżku.
Wyciągnęłam torebkę i dokończyłam pakowanie, na wierzch wcisnęłam jakiś ręcznik i olejki do opalania. Poszłam wziąć prysznic i przebrana w piżamę, położyłam się spać.

 

Mamy kolejną część, mam nadzieję, że choć trochę was zaciekawiłam. Przepraszam za jakiekolwiek błędy i do następnej xoxo